Zaterdag 7 juli 2023
Op dit moment liggen we voor de tweede keer in Durgerdam. Vandaag en morgen is het heet en hier liggen we lekker in het windje van het Markermeer en een beetje onder de bomen.
Grote zeeschepen in de havens van Amsterdam
Deze zomer is een zomer van het lange wachten, op afspraken voor Aad bij de cardioloog, waardoor we dit jaar geen verre reizen kunnen maken. Een poosje Haarlem, een poosje Leiden, een paar dagen Delft. Allemaal wel heel vertrouwd en wel fijn een maand in Leiden dichtbij Willem en Syl, mijn broer en schoonzusje. Langzaam varen we terug naar Amersfoort om daar de dotterbehandeling van Aad af te wachten. Wanneer hij dan nog moet revalideren liggen we in een bekende omgeving en dichtbij de fysiotherapeut. Het kan wel augustus worden voordat hij aan de beurt is, zoals gezegd we wachten het af.
Maar, alles kan veranderen. Aad had het er twee dagen geleden nog over dat we wellicht een rondje IJsselmeer kunnen varen. We gaan het zien. Niets is zeker wanneer je vaart.
Vanuit Delft zijn we over de Vliet terug gevaren en de Oude Rijn op naar Katwijk. Gekke plek om te liggen zo vlakbij de zee, maar met de boot kun je er niet komen. Dat komt door de dubbele uitwateringssluizen. Aad zijn vader heeft begin jaren vijftig van de vorige eeuw aan de binnensluizen gewerkt. Als timmerman. Dan nam hij op vrijdag zeekaak mee. Een soort droge koek die zeelieden meenamen omdat die heel lang goed bleef. Maar ook keihard! Steeds wanneer Aad de sluis met het hele gezin bezocht, zei Aad z’n moeder “Kijk heeft Papa gemaakt”.
Aad voor de Keersluis in Katwijk
Op de terugweg van Katwijk, via Leiden, hebben we twee nachten aan het Kaageiland gelegen. Harde wind, een beetje herfstachtig weer. Ik dacht altijd dat het daar bruiste van de bedrijvigheid, maar niets daarvan. Wat een saaie bedoening, gelukkig was er wel een goede Italiaan. Daar doe je ons altijd wel een plezier mee.
We hebben een stukje op het eiland gewandeld en zijn op zoek geweest naar het huis van Aad’s tante Bep. Beetje nostalgie. Tante Bep is er natuurlijk allang niet meer en de huisjes zijn onherkenbaar veranderd. Maar de laantjes zijn nog steeds smal en het eerste stukje vanaf het pontje aan de Ringvaart, oogt nog pittoresk groen.
Ligplaats aan de Kaag
Vanmorgen hebben we in het stuurhuis ontbeten en genoten van het uitzicht over de Kaag. Twee buizerds hebben op het eilandje tegenover ons hun biotoop. Wat een jagers!
Toen ik wat gepiep hoorde dacht ik eigenlijk dat het een jong waterhoentje was, maar wat een verrassing: op de railing zat een ijsvogel. Op nog geen drie meter afstand! Gelijk kwam er een jonge ijsvogel naast zitten. Snel vlogen ze ook weer weg. Prachtig die kleuren en dan zo dichtbij!
Afgelopen dagen, toen de storm Poly over Nederland trok, lagen wij in Haarlem om 10 uur ’s morgens midden in het oog. Ook al lagen we midden in de stad, aan het Spaarne tegenover het Teylers Museum, stonden er golven met koppen op het water. Op een moment kwam het hemelwater als een nevel horizontaal over het water! Hondenweer. Maar omdat we de lijntjes goed hadden vastgemaakt bleef Tiberius mooi liggen. We werden wel een beetje misselijk van het geschommel. De volgende dag was er geen vuiltje aan de lucht en heeft Aad bij zonsopgang prachtige foto’s van het Spaarne gemaakt.
Het Spaarne, de ochtend na de storm bij zonsopgang.
Ria heeft een leuk jasje gekocht in een tegen de Grote Bavokerk aangebouwd schattig winkeltje in Haarlem.
Tiberius 