Kilometers kanaal vreten

Vanaf Leer wordt de Eems steeds meer Dortmund-Eems-Kanaal. Naarmate we dichter bij het Mittellandkanaal komen neemt het aantal sluizen toe. Eerst een per 20 kilometer, dan een per 10 kilometer en uiteindelijk liggen de sluizen nog maar 4 kilometer uit elkaar. Bovendien neemt het aantal schepen toe. En vooral schepen die maar net in de sluis passen. Die exemplaren van 85 x 10 meter persen zich uiterst langzaam in de sluis die maar enkele decimeters breder is. En na een uur sluizen moet je er achter blijven. Inhalen gaat niet en heeft bovendien geen zin. Bij de volgende sluis gaan ze toch weer voor.

De natuur langs het kanaal heeft het voorjaar in zijn bol. Al de bomen en het gras is licht groen. Wat dat betreft is het niet erg om langzaam te gaan.

Onderweg stoppen we in Meppen omdat we er in vorige jaren al vier keer voorbij zijn gevaren. Het leek ons een mooie stad met de wallen er nog omheen. Langs de rivier zag Meppen er goed uit. Toen we eenmaal door de stad liepen viel het zwaar tegen. Te Duits, met verkeerde hardgebakken straatstenen en stijve nieuwe invullingen. Technisch was het allemaal dik in orde maar zonder samenhang en smaak. De oude Propsteikirche St.Vitus was echter bijzonder. Daar maar een mooi plaatje van gemaakt.

We liggen nu in Bad Essen. Een leuke plaats langs het Mittellandkanaal. Beetje Laren qua uitstraling. Komt waarschijnlijk omdat het een oud Kuuroort is. We eten bij Höger’s op het mooie dorpsplein.

Leer

vertrek uit Delftzijl
Vertrek uit Delfzijl, via de Dollard de Ems op.

Al zwaaiend door de bocht met een stroom van 6 km per uur mee stuiten we na een dag varen om vijf uur ’s avonds vanaf de Ems de Leda op. Het is wennen op de snel stromende rivier. Terwijl je het stuur omdraait lig je al weer 20 meter verder op. Het is de kunst het “gaatje” van de Leda te vinden. Maar alhoewel Ria op moment suprème riep dat het hier niet was, is het gelukt. Leer is een leuke plaats met een echte promenade. De hele dag lopen er veel mensen langs het steiger alsof we aan zee liggen. Er is een Altstadt. Jammer dat het raadhuis in de steigers staat. Het valt op dat er veel meer ruim volwassen bomen in de smalle straten staan. Exemplaren die bij ons allang zouden zijn omgezaagd. Ze zijn er hier blijkbaar zuiniger op. Gisteren zijn Ton en Ine op bezoek geweest. Ine heeft lekkere lasagne voor ons gemaakt en we eten een ijsje toe in het dan al uitgestorven stadje, voordat we Ton en Ine uitzwaaien. Morgen gaan we om 7.30 uur verder de Ems op. Kijken hoe ver we komen.

Groningen

We zijn vanuit Leeuwarden via Dokkum, het Lauwersmeer en het Reitdiep naar Groningen gevaren. De eerste stop was Dokkum waar 5 mei gevierd werd. Dokkum is een van onze mooie Nederlandse vestingsteden waarvan de bolwerken nog grotendeels gaaf zijn. Vijf mei werd er vollop gevierd met muziek en de “rolling in” van oude amerikaanse legervoertuigen nog vanuit de tweede wereldoorlog. We hebben gesproken met een van die mannen die het hele jaar besteden aan het in en uit elkaar halen van die 70 jaar oude voertuigen en er dan op 5 mei een rondje in mogen rijden. Prachtig!

Het mooie van het wonen op een boot hebben we we weer bij onze ligplaats midden in het Lauwersmeer aan een Marakrieteplek. OP het ene moment woon je in de stad, het volgende moment “in the middle of nowhere”. Een verstilde plek in niemandsland waar de avondlucht per minuut veranderde. De volgende ochtend kwamen we een visser tegen die richting waddenzee koerste.

Lauwersmeer

We liggen nu voor de 6e dag in de Oosterhaven in Groningen. Ivo heeft een nachtje bij ons geslapen en Henriette+Monique uit Amersfoort zijn op bezoek geweest. Gezellig. Vrijdag zijn we bij de begrafenis van Meta haar vader geweest om Meta en haar kinderen te ondersteunen. Vanmiddag komen ze met zijn vieren aan boord om bij te praten.

Het is druk en ongezellig in de stad. Veel pleinen zijn bezet met de kermis die al de hele week duurt. Daarom hebben we andere delen van de stad verkend en gefotografeerd. Eigenlijk vindt ik grote delen buiten de binnenstad mooier of spannender. De binnenstad is naar mijn mening te veel overhoop gehaald met grote niet passende projecten zoals het Forum dat als een “Fremdkörper” midden in het negentiende eeuwse deel van de stad staat. Daarvan dus geen foto’s. Wel van het station dat zich door het vreemde voorplein toch nog goed bij zonsondergang liet fotograferen en de pakhuizen aan de Noorderhaven die nu als woonruimte dienst doen.

Groningen.Noorderhaven
Pakhuizen aan de Noorderhaven

Station Groningen
Station Groningen

De Friese route

Omdat we tijd genoeg hebben varen we via Leeuwarden en Dokkum naar Groningen. Veel mooier dan de rechtstreekse hoofdroute met veel beroepsbakken, over het Prinses Margrietkanaal. Onderweg vanuit Sneek lagen we de eerste nacht bij Terherne aan een klein eilandje en twee nachten in Grou, waar Michel en Jacqueline ons een bezoek brachten.

Kromme Knilles bij AkkrumWe varen via de Kromme Knilles bij Akkrum naar Leeuwarden.

Nu al voor de tweede dag in Leeuwarden. We ervaren de stad heel anders dan 15 jaar geleden toen we er met onze ONJ lagen aangemeerd. Brengen een bezoek aan het Fries Museum en gaan vandaag naar het Keramiekmuseum. We dwalen door de stad. Ik vind het historische gebied rond de Jacobijnerkerk het mooist. Maar ook het nieuwe Wilhelminaplein, tussen het monumentale Gerechtshof en het nieuwe flamboyante Fries Museum, is mooi. De leegte van het plein is prachtig. Eindelijk een plein zonder gedoe, met goed gekozen zitelementen en transparante gleditsia’s waardoor de wanden van het plein nog zichtbaar blijven. Een plein om van te houden. Dat in de toekomst alleen maar meer betekenins voor de stad zal krijgen.

Jacobijnerkerk.LeeuwardenJacobijnerkerkhof.

Wilhelminaplein.LeeuwardenWilhelminaplein met uitzicht op de toren van het Stationsplein.

Fontein LeeuwardenDe Mistfontein “Love” van Jaume Plensa op het Stationsplein is een van de mooiste beelden van de 11 Friese fonteinen, ter gelegenheid van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018.

Met Amber, Ivo en Désirée op de Quincy

Het is zover, we varen de Quincy van haar ligplaats bij Veldman Yachtcharters naar het centrum van Sneek. Vanmiddag komen Amber en Ivo aan boord. Omdat het water breed genoeg is en stralend weer vraag ik aan Ria de gashandel in het stuurhuis in zijn vrij te zetten zodat ik op de buitenstuurstand de boot kan bedienen. We varen via het Sommerrak en de Stadsgracht Sneek in. De Oppenhuizerbrug staat open en dus kunnen we door. Ik vind het lastig de Quincy goed door de brug te sturen. De boot trekt nogal. Iets verder op liggen er al een aantal schepen voor de van Harinxmabrug te wachten. De Lagos van de familie van Egmond ligt achteraan. Ik minder vaart en zet de gashandel buiten in zijn vrij. Als ik de Lagos langzaam nader zet ik de gashandel in zijn achteruit en geef wat gas om te remmen. Tot mijn verbazing gaat de Quincy alleen maar sneller vooruit! Dus zet ik de handel weer in zijn vrij. Iedereen schreeuwt in paniek. Maar ik kan verder niets meer doen dan de Quincy tussen de rechter kademuur en de Lagos te sturen. We komen met een krakende klap tussen de kade en de Lagos tot stilstand. Alhoewel. We liggen stil maar de Quincy blijft maar gas geven. De mannen van de Lagos houden zo goed en zo kwaad als het gaat de Quincy op afstand. Zeggen dat ik de boot in zijn vrij moet zetten. Maar hoe? Ik spring achter van de hoge stuurstand en vlieg naar binnen. Daar blijkt de gashandel nog in zijn vooruit te staan. Ria heeft de gashandel niet volledig in zijn vrij kunnen zetten. Later blijkt de handel ook moeilijk te bedienen. Had ik rekening mee moeten houden. Niets meer aan te doen.

Als we op de mindervalidenplek zijn aangekomen wisselen we gegevens met onze ongelukkige voorbuurman uit. Ze vatten het ongeluk zeer goed op en zeggen het zelf ook wel eens te hebben meegemaakt. Dan is het tijd om Amber en Ivo van het station te halen zoals ik met ze heb afgesproken. Morgen komt Désirée aan boord, helemaal uit Zierikzee. Ze blijft de rest van de tijd tot vrijdag aan boord om Amber te verzorgen.

Quincy in Langweer

Wat heerlijk dat Désirée zo goed voor Amber heeft gezorgd en met zoveel liefde. Ze past naadloos in ons team. Is direct al onderdeel van de familie. Fijn ook voor Ivo dat hij deze week niet voor Amber hoefde te zorgen, maar gewoon samen met ons op vakantie kon zijn. Het was gezellig zo met zijn vijven op de Quincy. De voorzieningen voor Amber zijn uitstekend. En fijn dat we een paar dagen Amber beter hebben leren kennen. Maar oh, wat was het vermoeiend.

We liggen nu aan een eilandje in Terherne. Lekker weer op ons eigen bootje. Het parket straalt weer want dat is ondertussen geschuurd en gelakt. Even bijkomen.

 

 

Pasen in Sneek

We zijn via het mooie Blokzijl, het Ketelmeer en het IJsselmeer naar de Friese wateren gevaren. Daar zijn we vorige week zondag in Stavoren binnen gelopen. Gezellig dat Jos en Rolf er waren om de volgende dag op mijn verjaardag te zingen.

Blokzijl
Koebrug in Stavoren

Hier in Sneek is het net de Kalverstraat. De schepen varen van ‘ochtends 9.00 tot ’s avonds 18.00 uur vanaf de Sneekse Waterpoort door de gracht. Vooral veel huurschepen die met gillende boegschroef de bocht nemen. Ondertussen is het stralend zomerweer geworden. ’s Middags branden we al weg in de kuip. Ook de komende week, wanneer we met Ivo en Amber op de Quincy gaan varen blijft het zomers warm.

Sneek is een leuke stad met veel architectuur uit het begin van de vorige eeuw. Ik heb al een rondje gedaan en de Martinikerk en de Waterpoort gefotografeerd. Gisteren hebben we op de markt boodschappen gedaan en ’s middags kwam Carel aan boord. Het was ouderwets gezellig. We zijn weer helemaal bijgepraat.

Martinikerk
de Waterpoort in Sneek

Frisse start

Tiberius is weer opgefrist. Ik heb de grijze slijtvlekken op de romp weer zwart geschilderd en Jan en Herman hebben onder in het schip gelegen om de bilgen op te frissen. Het was afgelopen week een grote bende op de boot. Twee grote watertanks lagen beneden in het gangpad en alle luiken stonden open. Bovendien was het bed opengeklapt om ook daar het vlak schoon te kunnen maken en opnieuw te schilderen. Omdat ik Ria langzaam zag inkakken stelde ik voor om maar een weekje bij Ton en Ine in Coevorden te gaan logeren. Dat was heerlijk, even uit de troep. Ademhalen in het ruime Drentse landschap en verwend door Ine en Ton. Ik mocht Ton zijn auto gebruiken om elke dag naar Steenwijk te rijden en hand en spandiensten aan Pollard te verlenen.

De ankerkluis watert nu anders af. De oude opening trok namelijk vacuüm en zoog water naar de bilgen. We hebben de vloer zoveel mogelijk aan de onderzijde geïsoleerd, zodat de warmte van de vloerverwarming niet meer kan neerslaan op het koude vlak met condens als gevolg. Bovendien hebben we de ventilatie van de boot ook onder de vloer doorgetrokken om condensvorming en schimmel tegen te gaan. Tot slot heeft Jan een schuin rvs schot in de hek-ankerbak gemaakt om de ketting beter naar binnen te begeleiden. Zo kunnen we er weer even tegen.

Steenwijk.Tiberius

We liggen nu in het centrum van Steenwijk en gaan straks naar Thijs zijn verjaardag in Amersfoort. Vrijdag varen we stap voor stap naar Sneek om daar een rondje met Amber en Ivo te varen. Daarna zien we wel verder.

Steenwijkerdiep