Maand: juni 2024

20 juni 2024
We liggen nu op het Havel-Oder-Kanaal en zijn op weg naar Berlijn. De brede Oder zijn we dus gepasseerd. Een week geleden staken we nog met buiig weer schuin de Greifswalder Bodden over om via de Rijck naar de gelijknamige stad te varen. Geboorteplaats van schilder Caspar David Friedrich. Dit jaar wordt in heel Duitsland met grote tentoonstellingen zijn 250-ste geboortejaar gevierd. Na de prachtige Hanse-steden die we bezochten zijn we van Greifswald niet zo onder de indruk. De tentoonstelling over Friedrich in het prachtige Pommersches Landesmusuem zet ons echter wel aan het denken. Gelukkig krijg ik de volgende dag een berichtje van Henriëtte opgestuurd waarin de tentoonstellingen rond Friedrich in de NRC worden beschreven. Met name hoe groot hij voor Duitsland is geweest. We komen er achter wat voor een romanticus hij was. Voor zijn landschappen heeft hij veel inspiratie opgedaan in zijn geboorteplaats maar ook in de directe omgeving waaronder Rügen en Hiddensee. Het gebied waar we dan juist zijn of langs zijn gevaren. Dat maakt het allemaal wel heel aanraakbaar.

Vroege studies van Friedrich; een landschape op Rügen en Cap Arcona op Rügen.

Een aquarel van Friedrich met de hele familie van zijn vrouw op de Markt van Greifswald en een foto van de zelfde situatie.

De Hubbrücke Karnin op Usedom is een van de overblijfselen van de tweede wereldoorlog .

Via de Peene komen we in Wolgast en vervolgens in Usedom. Dit is een bijzonder eiland. Hét vakantie-eiland in de Oostzee waar de zon net zoveel schijnt als aan de Côte-d’Azur. Dat is ook wel te zien aan de mondaine badplaatsen die hier aan de kust liggen. De Keizer overnachtte er vaak. Het is bovendien het eiland waar von Braun in de tweede wereldoorlog de dodelijke V2 raket bedacht. Later werd van Braun door Kennedy naar Amerika gehaald om een raket naar de maan te ontwerpen. Hoe bizar kan het in de geschiedenis lopen. Wij overnachten in het stadje Usedom op het gelijknamige eiland.
Geen modaine badplaats maar ‘n ingeslapen stadje.

Via het grote water met de onuit- sprekelijke naam Zalew Szczecinski varen we Polen in en worden vanuit de haven van Trzebiez nog op een laatste prachtige zonsondergang op groot water getrakteerd. Via het grote water met de onuit- sprekelijke naam Zalew Szczecinski varen we Polen in en worden vanuit de haven van Trzebiez nog op een laatste prachtige zonsondergang op groot water getrakteerd. De volgende dag varen we de brede Oder op en werken ons langs alle mogelijke bakens naar Szczecin.

Szczecin is een rauwe stad. Het kent een roerige geschiedenis zo op de grens tussen oost en west. Je kunt zien dat de stad in Duitse handen, onder anderen door de hertogen van Pommeren geschiedenis heeft gemaakt. Het renaissance paleis van de toenmalige hertog is nu een prachtig kultuurpaleis. De stad heeft veel meer monumentale gebouwen uit die tijd. Na de tweede wereldoorlog is de stad onder invloed van het oosten gekomen. En dat kun je zien. Naast de monumentale gebouwen in de stad, staat vaak slecht onderhouden Oostduitse plattenbouw. Dat geeft de stad een zeer onsamenhangende indruk. Bovendien wordt Szczecin doorkruist door zeer brede wegen waarvan er één via een hoog viaduct de Oder oversteekt en via een breed verkeersplein, waar Oudenrijn niet bij verbleekt, zo de stad in loopt. ‘s Nachts worden we op onze ligplaats langs de Oder-boulevard getrakteerd op zwaar diesel- lawaai van generatoren aan de overzijde. Een leuke afwisseling met de verkeersherrie van de snelweg over de Oder overdag.

Het renaissance paleis van de toenmalige hertog is nu een prachtig kultuurpaleis.

11 juni 2024

Als we vanuit Kloster, langs het eiland Hiddensee gevaren zijn, doemt Stralsund langzaam uit de nevel op. De drie kerken en de hoge hangbrug het eerst. Achter de Rügendammbrücke ligt als een gigantische kolos de hal van de Volkswerft. De belangrijkste werkgever voor de stad, al sindt 1945.

Komen we dichterbij dan krijgt de stad ook langzaam kleur en als we voor de havenmond liggen is het stadsgezicht compleet. Inclusief het minder hoge, maar daardoor niet minder opvallende, glimmende Oceanium, waar je de onderwaterwereld kan bewonderen. Niet alleen de grote en zeer hoge bakstenen kerken maar ook de bewaarde pakhuizen aan de kade vallen op.

De Marienkirche heb ik alvast even netjes in stukjes gefotografeerd en opnieuw in elkaar gezet.

Stadsgezicht Stralsund inclusief de Marien-, Jacobi- en Nicolaikirche, het oude stadhuis, de pakhuizen aan de kade en veel kleurrijke panden van de stad.

De Nicolaikerk vormt samen met het oude stadhuis een monumentaal complex aan de Alter Markt

Prachtige oorspronkelijke kleuren in de Nicolaikirche

We maken kennis met de Engelse mensen van de Albatros, we hebben elkaar al in verschillende havens gezien en krijgen een wijntje op hun boot. Zeer bijzondere mensen. Zij wonen op Jersey en hebben samen de oceanen overgezeild en motoren tegenwoordig met een Linssen Sturdy. Dappere avonturiers, ook met deze boot leggen ze heel wat zeemijlen af. De volgende dag is zij jarig en bakken we een appeltaartje voor haar. Vanmorgen vroeg waren ze al weer weg, we zullen ze nog wel vaker zien. Ook zij hebben het plan om naar Berlijn te gaan.

5 juni 2024

Na het prachtige Wismar liggen we een weekje in de oninteressante vakantiekustplaats Kühlungsborn. We wandelen wat over de boulevard en wachten een gunstig moment af om langs de kust naar Warnemunde te varen. Op donderdag 23 mei is het zo ver en gaan we vroeg in de ochtend, om 6.00 uur op pad. Omdat de volgende dag de wind weer zal aantrekken besluiten we in één keer, de 100 kilometer, rond Dasser Ort naar Barhöft te varen. We slaan Warnemunde en Rostock over. Dat zijn toch niet onze favorieten. Rostock is na de tweede wereld-oorlog niet meer zo mooi opgebouwd. Er loopt een brede “aufmarcheerstrasse” rakelings langs de oude binnenstad richting Warnemunde. Die straalt ons ‘n beetje te veel macht uit.

Op Hiddensee komen we thuis. Het is inmiddels 16 jaar geleden toen we hier voor het eerst kwamen. Dat was met onze snelle ONJ 10.20, Post 3. Dit is nu de derde keer op Hiddensee. De eerste dag verkennen we het dorp. Kijken of er niet teveel veranderd is. We hadden al direct gezien dat de haven is uitgebreid. Dat is netjes gedaan dus extra plaats vinden we niet erg. In het dorp is er nu een stukje zandweg extra bestraat. Maar verderop liggen er hopen gravel om de gaten en plassen in de nog steeds bestaande onverharde weg in het centrum van het dorp, op te vullen. Ook kijken we even op het strand. Dit keer geen meisjes in bikini maar een aantal oudere mensen met hoedjes op de keien in de branding. Het dorp is gelukkig nog het zelfde. Er rijden geen auto’s, dus als je een dutje in de kuip doet hoor je alleen de paarden over de weg draven en de branding in de verte. De tweede dag klimmen we het duin op, door het bos naar de vuurtoren. Best een hele klim. Ik merk wel dat ik minder energie heb. Om bij te komen eten we een “ijsje” bij “Zum Klausner”, vlak bij de vuurtoren.

Na het ijsje dalen we langs de vuurtoren, over een steil zandpad het duin af en komen op het open bloemrijke landschap langs de Dorfstrasse uit. Alle bloemetje die we onderweg zien fotografeer ik: Grote Ratelaar, Avondkoekoeksbloem, Papaver, Koninginnestruik, Havikskruid, Hondsroos, Rimpelroos, Gewone Ossentong.

Over de Dorpsstrasse komen we nog een boer met twee paarden tegen.

Dinsdag fiets ik naar de vuurtoren Gellen, op het zuidelijke puntje van Hiddensee. De landschappen worden steeds weidser en natuurlijker