12 augustus 2025
We zijn al weer een paar dagen op de boot. Alles opgeruimd en lekker ruim geslapen op Tiberius. De Eriba is een mooi reismiddel maar hij blijft krap. Wat dat betreft is het wel wennen. Bovendien zijn de campings waar we gestaan hebben niet te vergelijken met de havens waar we in het buitenland met Tiberius hebben gelegen. Dan lag je midden in de oude haven, grenzend aan de binnenstad. Dat gaf echt een stedelijk gevoel met karakter. De schepen waren over het algemeen genomen mooi om te zien. Op de camping zit je naar je buurman te kijken die allemaal voor de zelfde witte motorhome hebben gekozen. De een nog groter dan de ander. Ons retro caravannetje valt vaak in het niet. Gelukkig staan er vaak ook enkele tenten.
Dit keer nemen we op de terugweg vanuit het hoge noorden voornamelijk snelwegen. Ons doel is na het landelijke en verlaten Schotland met vaak smalle wegen, in Engeland twee steden te bezoeken: York en Cambridge. Beide steden hebben we nog niet eerder bezocht.
York is bekend vanwege de grote kathedraal, de York Minster, zetel van de aartsbisschop van York. Het is de op een na grootste kathedraal van Europa. Rijk versierd met houtsnijwerk en gebrandschilderde ramen. De kathedraal lijkt nog groter omdat de omringende bebouwing relatief laag is voor een stad van dit formaat. Ook binnen is alles groot en indrukwekkend: de hoge gewelven, de hoge ramen, de rijke versiering en het gigantische orgel. Nog nooit zulke grote orgelpijpen gezien. Het orgel wordt tijdens onze aanwezigheid jammergenoeg niet bespeeld. Als we later buiten lopen luiden wel de klokken. Wel een paar minuten achter elkaar produceren de klokken een onheilspellend gigantisch gegalm.
Ik kan het niet laten een stadsgezicht van York te maken, zo’n bijzondere stad. De kathedraal steekt hoog boven de omringende bebouwing uit. Dat is goed te zien op bijgaand stadsgezicht. De kleine kerken vallen daarbij in het niet.
Cambridge is een heel anders. De stad is de zetel van een van de bekendste universiteiten van de wereld: de University of Cambridge. Afgelopen jaren kwam de helft van de bachelors-studenten en een kwart van de masterstudenten uit het buitenland. De universiteit heeft ondermeer een grote aantrekkingskracht voor Chinese studenten. Dat merken we op straat. Maar niet alleen door de studenten die we zien, maar ook zijn er hele gezinnen en bussen met Chinezen.
Maar het blijkt dat de chinezen ergens anders voor komen. Niet voor de stad. Ik lees dat achter het King’s College een granieten steen met tekst ligt. Het bevat regels van het gedicht Farewell to Cambridge van de Chinese dichter Xu Zhimo. Hij is de geschiedenis ingegaan als Chinese cultfiguur, door zijn ongeoorloofde liefdesleven en zijn succes bij de introductie van westerse vormen in de Chinese literatuur. En met name door een vliegtuigongeluk in 1928, waarbij hij op 31 jarige leeftijd omkwam nadat hij Cambridge had bezocht. Zijn gedichten worden aan Chinese schoolkinderen onderwezen als vorm van de moderne poëziebeweging.
Als we door Cambridge lopen dan blijkt dat de universiteiten helemaal met de stad vergroeid zijn. Ook valt op dat veel gebouwen grote binnenruimten hebben. Het lijkt wel of de stad talloze universiteiten huisvest. Maar het is er maar een. Elke faculteit lijkt zijn eigen gebouw met eigen uitstraling te hebben. Als je tussen de gebouwen door loopt dan komt de monumentaliteit van de gebouwen en de stad nog beter over.
King’s College met de kapel rechts
de straten en stegen tussen de universiteitsgebouwen
Tiberius 