De Friese route

Omdat we tijd genoeg hebben varen we via Leeuwarden en Dokkum naar Groningen. Veel mooier dan de rechtstreekse hoofdroute met veel beroepsbakken, over het Prinses Margrietkanaal. Onderweg vanuit Sneek lagen we de eerste nacht bij Terherne aan een klein eilandje en twee nachten in Grou, waar Michel en Jacqueline ons een bezoek brachten.

Kromme Knilles bij AkkrumWe varen via de Kromme Knilles bij Akkrum naar Leeuwarden.

Nu al voor de tweede dag in Leeuwarden. We ervaren de stad heel anders dan 15 jaar geleden toen we er met onze ONJ lagen aangemeerd. Brengen een bezoek aan het Fries Museum en gaan vandaag naar het Keramiekmuseum. We dwalen door de stad. Ik vind het historische gebied rond de Jacobijnerkerk het mooist. Maar ook het nieuwe Wilhelminaplein, tussen het monumentale Gerechtshof en het nieuwe flamboyante Fries Museum, is mooi. De leegte van het plein is prachtig. Eindelijk een plein zonder gedoe, met goed gekozen zitelementen en transparante gleditsia’s waardoor de wanden van het plein nog zichtbaar blijven. Een plein om van te houden. Dat in de toekomst alleen maar meer betekenins voor de stad zal krijgen.

Jacobijnerkerk.LeeuwardenJacobijnerkerkhof.

Wilhelminaplein.LeeuwardenWilhelminaplein met uitzicht op de toren van het Stationsplein.

Fontein LeeuwardenDe Mistfontein “Love” van Jaume Plensa op het Stationsplein is een van de mooiste beelden van de 11 Friese fonteinen, ter gelegenheid van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018.

Met Amber, Ivo en Désirée op de Quincy

Het is zover, we varen de Quincy van haar ligplaats bij Veldman Yachtcharters naar het centrum van Sneek. Vanmiddag komen Amber en Ivo aan boord. Omdat het water breed genoeg is en stralend weer vraag ik aan Ria de gashandel in het stuurhuis in zijn vrij te zetten zodat ik op de buitenstuurstand de boot kan bedienen. We varen via het Sommerrak en de Stadsgracht Sneek in. De Oppenhuizerbrug staat open en dus kunnen we door. Ik vind het lastig de Quincy goed door de brug te sturen. De boot trekt nogal. Iets verder op liggen er al een aantal schepen voor de van Harinxmabrug te wachten. De Lagos van de familie van Egmond ligt achteraan. Ik minder vaart en zet de gashandel buiten in zijn vrij. Als ik de Lagos langzaam nader zet ik de gashandel in zijn achteruit en geef wat gas om te remmen. Tot mijn verbazing gaat de Quincy alleen maar sneller vooruit! Dus zet ik de handel weer in zijn vrij. Iedereen schreeuwt in paniek. Maar ik kan verder niets meer doen dan de Quincy tussen de rechter kademuur en de Lagos te sturen. We komen met een krakende klap tussen de kade en de Lagos tot stilstand. Alhoewel. We liggen stil maar de Quincy blijft maar gas geven. De mannen van de Lagos houden zo goed en zo kwaad als het gaat de Quincy op afstand. Zeggen dat ik de boot in zijn vrij moet zetten. Maar hoe? Ik spring achter van de hoge stuurstand en vlieg naar binnen. Daar blijkt de gashandel nog in zijn vooruit te staan. Ria heeft de gashandel niet volledig in zijn vrij kunnen zetten. Later blijkt de handel ook moeilijk te bedienen. Had ik rekening mee moeten houden. Niets meer aan te doen.

Als we op de mindervalidenplek zijn aangekomen wisselen we gegevens met onze ongelukkige voorbuurman uit. Ze vatten het ongeluk zeer goed op en zeggen het zelf ook wel eens te hebben meegemaakt. Dan is het tijd om Amber en Ivo van het station te halen zoals ik met ze heb afgesproken. Morgen komt Désirée aan boord, helemaal uit Zierikzee. Ze blijft de rest van de tijd tot vrijdag aan boord om Amber te verzorgen.

Quincy in Langweer

Wat heerlijk dat Désirée zo goed voor Amber heeft gezorgd en met zoveel liefde. Ze past naadloos in ons team. Is direct al onderdeel van de familie. Fijn ook voor Ivo dat hij deze week niet voor Amber hoefde te zorgen, maar gewoon samen met ons op vakantie kon zijn. Het was gezellig zo met zijn vijven op de Quincy. De voorzieningen voor Amber zijn uitstekend. En fijn dat we een paar dagen Amber beter hebben leren kennen. Maar oh, wat was het vermoeiend.

We liggen nu aan een eilandje in Terherne. Lekker weer op ons eigen bootje. Het parket straalt weer want dat is ondertussen geschuurd en gelakt. Even bijkomen.

 

 

Pasen in Sneek

We zijn via het mooie Blokzijl, het Ketelmeer en het IJsselmeer naar de Friese wateren gevaren. Daar zijn we vorige week zondag in Stavoren binnen gelopen. Gezellig dat Jos en Rolf er waren om de volgende dag op mijn verjaardag te zingen.

Blokzijl
Koebrug in Stavoren

Hier in Sneek is het net de Kalverstraat. De schepen varen van ‘ochtends 9.00 tot ’s avonds 18.00 uur vanaf de Sneekse Waterpoort door de gracht. Vooral veel huurschepen die met gillende boegschroef de bocht nemen. Ondertussen is het stralend zomerweer geworden. ’s Middags branden we al weg in de kuip. Ook de komende week, wanneer we met Ivo en Amber op de Quincy gaan varen blijft het zomers warm.

Sneek is een leuke stad met veel architectuur uit het begin van de vorige eeuw. Ik heb al een rondje gedaan en de Martinikerk en de Waterpoort gefotografeerd. Gisteren hebben we op de markt boodschappen gedaan en ’s middags kwam Carel aan boord. Het was ouderwets gezellig. We zijn weer helemaal bijgepraat.

Martinikerk
de Waterpoort in Sneek

Frisse start

Tiberius is weer opgefrist. Ik heb de grijze slijtvlekken op de romp weer zwart geschilderd en Jan en Herman hebben onder in het schip gelegen om de bilgen op te frissen. Het was afgelopen week een grote bende op de boot. Twee grote watertanks lagen beneden in het gangpad en alle luiken stonden open. Bovendien was het bed opengeklapt om ook daar het vlak schoon te kunnen maken en opnieuw te schilderen. Omdat ik Ria langzaam zag inkakken stelde ik voor om maar een weekje bij Ton en Ine in Coevorden te gaan logeren. Dat was heerlijk, even uit de troep. Ademhalen in het ruime Drentse landschap en verwend door Ine en Ton. Ik mocht Ton zijn auto gebruiken om elke dag naar Steenwijk te rijden en hand en spandiensten aan Pollard te verlenen.

De ankerkluis watert nu anders af. De oude opening trok namelijk vacuüm en zoog water naar de bilgen. We hebben de vloer zoveel mogelijk aan de onderzijde geïsoleerd, zodat de warmte van de vloerverwarming niet meer kan neerslaan op het koude vlak met condens als gevolg. Bovendien hebben we de ventilatie van de boot ook onder de vloer doorgetrokken om condensvorming en schimmel tegen te gaan. Tot slot heeft Jan een schuin rvs schot in de hek-ankerbak gemaakt om de ketting beter naar binnen te begeleiden. Zo kunnen we er weer even tegen.

Steenwijk.Tiberius

We liggen nu in het centrum van Steenwijk en gaan straks naar Thijs zijn verjaardag in Amersfoort. Vrijdag varen we stap voor stap naar Sneek om daar een rondje met Amber en Ivo te varen. Daarna zien we wel verder.

Steenwijkerdiep

bij Pollard in Steenwijk

Zwolle wordt langzamerhand een vertrouwde plek, als tussenstop op weg van Hoorn naar Steenwijk. Ook een goeie plek om even naar Amsterdam te reizen waar we een bezoek aan theater Carré hebben gebracht. Alhoewel het niet ons genre is zijn we naar de opera/musical a Little Night Music geweest. Het is een opera(ette) met klassieke wortels, van componist Stephan Sondheim. Prachtig gezongen, mooie decors met Sent in the clowns als een van de grootste en meeslependste nummers.

Zwolle.maart.2019
Ik kon het niet laten om de mooiste plekjes van Zwolle tot een Stadsgezicht samen te smeden.

Vandaag was een gezellige open dag bij Pollard. Veel mensen hebben de Tiberius en de andere boten aan de kade bewonderd. Maandag gaat Jan aan de slag met Tiberius om de achter-ankerkluis lopend te krijgen en te onderzoeken waar het bilgen-water in de voorpunt vandaan komt. Al voor de tweede dag een verstilde zonsondergang.

Steenwijk.Steenwijkerdiep
Zonsondergang boven het Steenwijkerdiep

 

Vertrek uit Hoorn

Toen we vrijdagochtend opstonden zat de haven van Hoorn potdicht. Dus eerst maar afscheid van onze buurschippers genomen en uitgebreid koffie gedronken bij Peter en Elly op de Johanna. We wilden vandaag nog wel oversteken naar Kampen. Op weg naar de werf voor wat reparaties. We hebben weer genoeg in Hoorn gelegen. Langer dan vijf maanden op dezelfde plek houden we niet vol.

Oosterkerk Hoorn

Hoorn is natuurlijk wel een prachtige plek om te overwinteren. Hebben dit nu het tweede jaar gedaan en bevalt ons prima. Raken zelfs een beetje vertrouwd met de stad.

Ik kijk steeds op de app of de mist optrekt. Eerst gebeurt dat overal in Nederland behalve in Hoorn! Zal je net zien. Een uur later is het twaalf uur geweest en vind ik het welletjes. Ria gaat met moeite mee. Peter maakt een foto van ons vertrek.

Tiberius-7

Buiten valt het toch wel tegen. Met de AIS, waarop we de schepen als langzame pijltjes als in een computerspelletje over het scherm van de plotter zien kruipen en met de ondersteuning van de Radar vinden we het eerst nog wat onwennig, maar na enige tijd varen we als professionele schippers de weg over het Markermeer. Als we Lelystad naderen breekt de zon schuchter door. Voorbij de Houtribsluizen slaat rond om ons heen het echter weer potdicht. Een schip passeert ons, zien we op de AIS, we horen hem wel maar zien hem niet. Later doemen de toppen van de windmolens op de dijk weer langzaam op en als we onder de Ketelbrug door op het Ketelmeer zijn klaart het op.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Om 19.00 uur zijn we net voor donker in Kampen. Eten lekker bij Restaurant Hendrick en slapen als een os. Nadat we proviand hebben ingeslagen stomen we langzaam de IJssel op. Kruipen met een snelheid van gemiddeld 8 km. Af en toe hebben we zelfs 4 tot 5 km stroom tegen. Als we in Zwolle onder de bruggen door zijn, doen we een rondje door de stad.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We gaan pas weer woensdag of donderdag verder op weg naar Steenwijk. Want we hebben eerst nog wat afspraken in het land.

Amerfoort

We zijn er bijna

30 september. We zijn na een reis van bijna zes maanden weer terug in Amersfoort. De eerste grote reis van de Tiberius is echt afgerond. Fijn om nog een poosje in Amersfoort te liggen. Dicht bij de kinderen en onze vrienden. Want zowel de kinderen als onze vrienden hebben we gemist. Dat kunnen we de komende dagen en weken inhalen. 

Wat een fantastische tocht hebben we gemaakt. Prachtige zeegezichten met eindeloos veel eilanden. Zovéél licht. Mooie steden zoals Lübeck, Karlskrona, Kalmar en als klap op de vuurpijl natuurlijk Stockholm. De stad gebouwd op eilandjes, de kleuren overweldigend rood en geel. De Gamla Stan met middeleeuwse bebouwing en de prachtige wijken met statige bebouwing uit de 20ste eeuw. Alsof je in een sprookje bent beland. Maar goed, nu weer geland om ons voor te bereiden op de overwintering in Hoorn. Om alles te laten bezinken en langzaam andere reizen te bedenken. 

Vertrek uit Bunschoten