Delft

20 juni 20023

We zijn gisteren in delft aangeland. Hebben ruim twee weken in Haarlem gelegen en zowat 4 weken in Leiden. We doen dus een citytrip in slowmotion. Via de Ringvaart en de Kaag varen we van Haarlem naar leiden en vanaf Leiden over de Vliet via Leidschendam naar Delft. Leidschendam is altijd een leuke plek om te liggen. Dicht bij het sluisje in de Vliet dat ’n beetje op de sluis van Muiden lijkt. Net zo oud, zo te zien en net zo veel terrassen direct rond de sluis. Al onze handelingen met Tiberius worden nauwlettend in de gaten gehouden. Toen we in de sluiskom lagen mochten we niet direct door. De sluismeester wachtte nog op meer schepen, want hij zat aan z’n maximaal aantal sluis-keren per uur. Zuinig met water, dat is ook in de Vliet het devies. Het heeft ook al die tijd dat we onderweg zijn niet geregend. Vandaag lijkt het er op dat het gaat regenen. Het KNMI waarschuwt voor code rood. Alle dikke onweersbuien vliegen echter langs ons hier in Delft. Wij krijgen eerst een stofvlaag over de boot en daarna slechts een paar spetters.

We hebben Tiberius onder de kastanjes aan de Zijlsingel in Leiden geparkeerd om de warmte een beetje te ontlopen.

Het varen over de Vliet is aangenaam. Af en toe heeft dit kanaal Vechtse allures, gezien de landgoederen en vergezichten die we passeren. Vooral het laatste stuk van Leidschendam naar Delft is fraai. Dan schuur je langs Voorburg, het sjieke Haagse dorp tegen de regeringsresidentie aan. 

Verder zijn we, tussen de bedrijven door, ook druk met het brengen van bezoekjes aan de stad waar we liggen. We proberen ook uit de losse pols de steden te typeren. Haarlem vinden we voornaam. Op de een of andere manier krijgt de stad iets mee van Amsterdam, maar dan een plek waar de gegoede burgerij uit de mooie dorpen aan de kust komt genieten. De eerste spoorlijn liep van Haarlem naar Amsterdam. Vanaf 1850 heeft Haarlem daarvan geprofiteerd. Chocoladefabriek Droste en de drukkerij Enschede vestigden zich er. We varen langs deze fabrieken aan het Spaarne, waar nu in gewoond wordt.

De Grote Markt van Haarlem met de St. Bavokerk.

Leiden is ontzettend oud met de Burcht uit een tijd van voor de middeleeuwen op de plek waar de twee armen van de Rijn samen-vloeien. Het leuke aan deze stad is dat het enerzijds een bevolking kent die aan de Universiteit werkt en studeert en anderzijds veel arbeiders binnen de stadsmuren huisvest, die nadat de lakenindustrie is ingezakt toch nog in de stad zijn gebleven. We merken het op de boot. De mensen spreken ons veel gemakkelijker aan en maken opmerkingen over Tiberius die wij goed kunnen horen. Leiden is natuurlijk ook de stad waar Ria is geboren en haar vader werkte er als leidekker. Wat opvalt, is dat de oude straatjes met kleine woningen waarvan Ria zich kan herinneren dat daar vroeger de paupers woonden en het een beetje een achterbuurt was, nu omgetoverd zijn als groene oases waar oud en jong gezellig door elkaar woont. Daarnaast heeft Leiden het monumentale Rapenburg en het dure Plantsoen. In de Lakenhal toetsen we onze verhalen ’n beetje aan de opgeschreven geschiedenis, die daar uitgebreid te bestuderen is. Ria bezocht dit museum al als klein meisje. Ging ze er op zondagmiddag in haar eentje naar toe. 

Ria in de Lakenhal

Delft moeten we nog een beetje beter leren kennen. Wat vooral opvalt zijn de drommen studenten die ’s ochtends de haven passeren, vanuit de binnenstad naar de Universiteitscampus. En dat Leiden net als Delft rafelige kanten heeft, omdat de studenten de Universiteitstad als tijdelijke huisvesting zien.

In Leidschendam was het net zo warm als tijdens onze hele citytrip. We besluiten een Greenwheels te huren en naar museum Voorlinden te rijden. Daarna willen we ons uitstapje combineren met een bezoek aan het strand. Maar de auto in Leidschendam wilde niet starten. Achteraf lag het wellicht aan mijn onhandigheid. Je moet altijd de rem én de koppeling tegelijk intrappen. Doordat ik het te weinig doe is dit waarschijnlijk ’n beetje uit mijn systeem geraakt. Maar goed. Dan nemen we maar de sneltram naar het Centraal Station in Den Haag en vandaar de bus. Die stopte op 25 minuten lopen van het museum. Om dat hele stuk, met rugtas-bagage voor het strand te lopen viel zwaar. Dus maar een taxi aangehouden die toevallig langs kwam. Voorlinden is de moeite waard. We vergapen ons aan de tuin van Piet Oudolf, het landgoed in de duinen waar het museum ligt en aan de tentoonstelling van de 95 jarige Alex Katz. We zijn verwonderd dat hij zo’n oeuvre in de afgelopen eeuw heeft kunnen opbouwen. Dwars tegen alle stromingen in, z’n eigen weg. En hij schildert op hoge leeftijd nog steeds. Bijzonder!

Levensgrote schilderijen van Katz en een intiem strandbeeld in het museum.

Ondertussen werk ik aan een plan met 800 woningen in een stad in Drenthe. Leuk om weer een uitdagende klus te hebben. Dat verzet de zinnen. Zeker tegen de achtergrond van alle medische onderzoeken die bij ons plaats vinden. Ria is door de cardioloog goedgekeurd. Ik moet morgen nog voor een extra onderzoek. Hoplijk krijg ik dan duidelijkheid. Dat zou wel fijn zijn.