Stralsund

11 juni 2024

Als we vanuit Kloster, langs het eiland Hiddensee gevaren zijn, doemt Stralsund langzaam uit de nevel op. De drie kerken en de hoge hangbrug het eerst. Achter de Rügendammbrücke ligt als een gigantische kolos de hal van de Volkswerft. De belangrijkste werkgever voor de stad, al sindt 1945.

Komen we dichterbij dan krijgt de stad ook langzaam kleur en als we voor de havenmond liggen is het stadsgezicht compleet. Inclusief het minder hoge, maar daardoor niet minder opvallende, glimmende Oceanium, waar je de onderwaterwereld kan bewonderen. Niet alleen de grote en zeer hoge bakstenen kerken maar ook de bewaarde pakhuizen aan de kade vallen op.

De Marienkirche heb ik alvast even netjes in stukjes gefotografeerd en opnieuw in elkaar gezet.

Stadsgezicht Stralsund inclusief de Marien-, Jacobi- en Nicolaikirche, het oude stadhuis, de pakhuizen aan de kade en veel kleurrijke panden van de stad.

De Nicolaikerk vormt samen met het oude stadhuis een monumentaal complex aan de Alter Markt

Prachtige oorspronkelijke kleuren in de Nicolaikirche

We maken kennis met de Engelse mensen van de Albatros, we hebben elkaar al in verschillende havens gezien en krijgen een wijntje op hun boot. Zeer bijzondere mensen. Zij wonen op Jersey en hebben samen de oceanen overgezeild en motoren tegenwoordig met een Linssen Sturdy. Dappere avonturiers, ook met deze boot leggen ze heel wat zeemijlen af. De volgende dag is zij jarig en bakken we een appeltaartje voor haar. Vanmorgen vroeg waren ze al weer weg, we zullen ze nog wel vaker zien. Ook zij hebben het plan om naar Berlijn te gaan.