Naar de Westkust

21 juli 2025

We gaan vanuit Ripley, steeds verder naar het noorden en zijn Glasgow al gepasseerd. Onderweg komen we door de prachtige Yorkshire Dales. Prachtige muurtjes als afscheiding tussen de landerijen waar veel schapen lopen. Her en der verdwaalde boomgroepen tegen de hellingen.

Glasgow is een stad met rondwegen van vier tot zes banen en afslagen de stad in. Vergelijkbaar met Amsterdam. Juist de afslag naar Lomond, die wij wilden hebben was afgesloten. Dus moeten we een stuk de stad doorkruisen. Veel stoplichten en afslagen en lelijke architectuur. Daarna nog een uur over een weg waarbij het asfalt net zo goed een achtbaan zou kunnen vormen, naar de camping aan Loch Lomond. Hoe dichter bij de camping, hoe mooier het landschap en hoe steiler de achtbaan. Omdat zich achter mij een file vormt probeer ik sneller te rijden waarbij de Eriba achter de auto aan danst. Eigenlijk rijd ik met 60 km per uur net iets te hard naar mijn gevoel. Terwijl ik 60 miles per uur (96 km/uur) mag rijden. Dat rijden de Schotten, die me durven in te halen ook. Af en toe schiet ik een parkeerplaats op om de file achter me op te lossen. De volgende dag neem ik mij voor me niet meer gek te laten maken en rijd net zo hard als ik zelf veilig vind. Zo kan ik ook nog iets van het prachtige landschap ervaren. 

We staan direct aan het grote meer. Het weer is wisselvallig zodat er prachtige Schotse luchten ontstaan. We hebben als doel zo veel mogelijk de scheiding tussen land en water te volgen en gaan Clockwise Schotland rond. Natuurlijk fotografeer ik de prachtige gezichten op het water in een panorama. Zodat jullie niets missen. De eerste hierboven is Loch Lomond, een binnenmeer.

Gisteren hebben we het zoute water opgezocht door naar Invararay te rijden. Deze plek ligt aan een lange uitloper van Loch Fyne. Maar eerst hebben we boodschappen gedaan in Alexandria. Het centrum van de stad lijkt te worden gevormd door een groot parkeerplein tussen drie supermarkten. De Aldi, the Little en een plaatselijke naam. Vlak daarvoor maak ik foto’s van een industrieel architectonisch monument dat half ruïne en nog half in gebruik is. De Schotse architectuur is woest monumentaal. Het contrast met het prachtige golvende groene zachte landschap kan haast niet groter zijn.

Ik scoor onderweg, bij een rijdende snackbar op een prachtig uitzichtpunt, een broodje hamburger met lappen spek. Het broodje toont veel gelijkenis met de architectuur. Groot en vet.

Het uitzicht in Invararay is betoverend. ’s Middags is de bewolking nog aan de grijze kant. Maar ’s avonds, nadat we onze barbecue met lamskoteletten moesten redden voor een fikse bui, was het opgeklaard en was de lucht indrukwekkend.

Op onze route langs de kust vandaag, verder naar het westen, stuiten we op een archeologisch monument. Vijf stenen die rechtop in het gras staan blijken al een vroege poging (5000 jaar geleden) de hemellichamen zon en maan te duiden. Nog iets verder ligt een prachtig Schots kerkje met oude graven er omheen.

We bezoeken vandaag tot slot de Arduaine Garden. Een tuin met een verzameling zeer oude planten. Veel hortensia’s en uitheemse bomen en struiken. Ik vind het uitzicht boven op de heuvel, waar de tuin op ligt, het mooist. Dan kijk je over Loch Melfort.

We staan komende nachten op een hoog gelegen camping iets ten zuiden van Oban.