Delft en Schiedam

zaterdag 22 mei

Gezicht op Delft naar Johannes Vermeer, Aad Trompert mei 2021

De route over de Trekvliet en de Delftse Vliet, van Leidschendam naar Delft is prachtig. Eerst komen we langs het chique Voorburg. We varen langs diepe, rijk begroeide achtertuinen tot aan het water. Verderop, in Den Haag schampen we de rand van de stad met veel verkeer en bruggen. Ongeveer de helft van de bruggen moet open. Via de marifoon gaat dat vlot. De brugwachters volgens ons op afstand van brug naar brug. We hoeven nergens lang te wachten. Het laatste stuk varen we rond de Delftse binnenstad en leggen aan in de Zuidkolk. Hiervandaan schilderde Vermeer zijn bekende stadsgezicht op Delft. Van het uitzicht van toen is niet veel meer over. We kunnen vanaf onze ligplaats alleen de de toren zien die de binnenstad doet vermoeden.

Tussen de buien door maak ik foto’s van Delft. Zo kan ik, als het buiten guur en koud is op de boot de foto’s samenstellen tot een stadsgezicht. En wat is er leuker dan het ‘Gezicht op Delft’ van Johannes Vermeer proberen na te bouwen. Heel leerzaam. Veel van de poorten en oude gebouwen uit de 17e eeuw zijn echter verdwenen. Maar, door goed te zoeken vind ik toch nog monumenten die er voor in de plaats kunnen staan. En natuurlijk wordt dit met foto’s samengestelde stadsgezicht niet hetzelfde als het met vlotte kwast geschilderde exemplaar van Vermeer. Het blijft een interpretatie. Zo heb ik rechts in mijn stadsgezicht de Oosterpoort gebruikt, waar Vermeer de Schiedamse poort schilderde en heb ik veel meer onderdelen op een andere plek in de stad gevonden. Maar, de toren, het stralende middelpunt staat er gelukkig nog steeds. Het mooiste is om het licht dat Vermeer probeerde te vangen, na te maken. Een hel verlichte toren en rode daken op de achtergrond, suggereren dat de stad daar door de zon beschenen wordt.

We genieten van Delft. Zo hebben we de stad nog niet meegemaakt. Altijd waren we er voor een kort bezoek. Nu zien we dat de stad meer is dan een studentenstad. De binnenstad is prachtig en divers, met zijn smalle grachten en een grootse markt.

Jos en Rolf varen mee naar Schiedam, omdat dit met name voor Rolf bekend terrein is. Als we Schiedam naderen moeten we bij De Rolbrug bij ‘Huis te Riviere’ de brugwachter in Schiedam bellen. Bij de naam van de brug zou je wel iets anders verwachten dan dit smalle, roestige, grotendeels met de hand te bedienen exemplaar, gelegen naast een sloopbedrijf. Een van de wachters met snor, komt met zijn zwarte regenjas, voorzien van lichtgevende grijze strepen, op een glimmend gepoetste oldtimer Zundapp bromfiets. Precies zoals een brugwachter er uit moet zien. Iets verderop begrijpen we pas hoe serieus hun taak is. Als we de A20 en het vlak er naast gelegen spoor kruisen moeten zij 5 bruggen vlak achter elkaar voor ons openen. Het zijn de afritten van de A20 en parallelwegen aan het spoor. Soms is de ruimte tussen de bruggen niet veel langer dan een scheepslengte. Bovendien lig je dan te wachten onder het brede, donkere viaduct van de A20 en het spoor, dat voor ons net hoog genoeg is. Na de Proveniersbrug liggen we in een klein haventje vlak naast de molen de Kameel. Een opnieuw gebouwde, typische Schiedamse stelling-stadsmolen die gebruikt werd om gemout graan te malen voor de fabricage van jenever, waar Schiedam bekend om is. De oorspronkelijke Kameel heeft tot 156 jaar geleden dienst gedaan. Toen blies een windvlaag de wieken van de molen. Drie jaar later zijn de resten van de molen gesloopt. Omdat dit een van de meest beeldbepalende molens in Schiedam was, is 12 jaar geleden besloten de molen te herbouwen.

Om het oude beeld van Schiedam, met zijn hoge molens en karakteristieke, vaak uit gele baksteen gebouwde pakhuizen te eren, heb ik een stadsgezicht langs de Noordvestgracht gemaakt. De molen De Noord en De Nieuwe Palmboom laat ik daarlangs figureren en ook de brug naast de Beurs komt op mijn stadsgezicht terug omdat die zo typisch Schiedams is. De donkere lucht is geen fake, zo is het weer hier op dit moment!

Stadsgezicht Schiedam met hoge stelling stadsmolens aan de Noordvestgracht.

Leidschendam

zaterdag 15 mei

Havenkantoor leiden

Via Lisse en Leiden zijn we nu in Leidschendam aangekomen. Van Haarlem naar Lisse voeren we over het prachtige, romantische Buitenspaarne tot aan het Gemaal Cruquius. Aan het Buitenspaarne liggen de roeivereniging van Haarlem en de groene volkstuinen waar Rixta Rommel, onze kleurrijke tuinarchitect, een tuintje had. Toen we vorig jaar in Haarlem lagen hoorden we dat ze was overleden. Ze heeft haar kapitein jammergenoeg nooit ontmoet. Het gemaal Cruquius ligt op de kruising van het Spaarne en de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Het gemaal is een van de drie stoomgemalen die de Haarlemmermeer tussen 1849 en 1852 heeft leeggepompt. Het is de grootste stoommachine ter wereld.

We vervolgden onze weg over de saaie Ringvaart. Het hoogteverschil tussen de polder en het ommeland is goed waar te nemen. De kant van de Haarlemmermeer is duidelijk de arme kant met kleine arbeidershuisjes, de kant van de duinen is een stuk rijker met hier en daar een landgoed en een natuurgebied. Bij de Bennebroekerbrug zagen we de lepelaars hoog in het nest zitten. Gerard had ons er op gewezen, hier in dit drassige natuurgebiedje naast de brug, goed op te letten. Ze zitten hier op de verlaten nesten van reigers, lui als ze zijn. In Hillegom kunnen we bij nadere informatie niet langs de kade van de Hillegommer beek liggen. We zijn te groot. Iets verderop krijgen we een plekje in de verenigingshaven van Lisse.

Dicht bij deze haven staat een Greenwheels deelauto waarmee we vrijdag naar Amersfoort moeten omdat Ria haar kiespijn maar niet over gaat. In Lisse zijn alle tandartsen gesloten of zij willen niet helpen. Slechte zaak! Ik ga vrijdagochtend de deelauto halen. Ria wacht bij de entree van de jachthaven op mij. De auto wil echter niet open. Nadat ik Greenwheels heb gebeld, kwam ik er achter dat de accu leeg was. Dubbele pech. Wat nu, een Greenwheels in Nieuw Vennep pakken? Geen goede optie want de tijd dringt. Dan maar een taxi gebeld. Een aardige schauffeur brengt ons in rap tempo en veilig naar Amersfoort. De assistente en de tandarts wachten dan al een half uur op ons. Dat is pas service! Gelukkig neemt Ria haar kiespijn na de behandeling af.

In Haarlem deed de aansluiting van de walstroom het niet. Daar hebben we voornamelijk op de zonnepanelen en de generator stroom opgewekt. Tot overmaat van ramp viel de generator in Lisse ook uit. Oververhit. Wat nu? Natuurlijk de wierpot gecontroleerd. Daar kwam een klein beetje wier uit. Blijkbaar niet de oorzaak want daarna deed de generator het nog niet. Dan maar de monteur van de werf Oldenhage aan de overkant van de Ringvaart gebeld. Deze aardige man kwam gelukkig op zaterdagochtend naar ons toe. Hij heeft de impeller vervangen. Die was totaal aan gort. De resten zaten tegen de warmtewisselaar. Gelukkig hadden we een reserve impeller aan boord. En de walstroom was een kwestie van een paar knoppen in de juiste stand zetten. Stom. We hadden weer stroom genoeg.

Eind van de regenachtige zaterdag stomen we verder naar de Kaag. We hebben een afspraak met John, Ria haar buurjongen van 50 jaar geleden. Hij heeft een zomerhuisje aan de Kaag met prachtig uitzicht over een van de plassen. We mogen aan een ponton, vlak bij zijn huisje aanmeren. Onder het genot van een fles witte wijn praten we bij over de wederzijdse moeders die vriendinnen van elkaar waren en natuurlijk over de wederzijdze levensgeschiedenis. Aan eten komen we niet toe. Zondag varen we met John in zijn rubber boot naar het bijgelegen restaurant en drinken daar koffie met koek in het zonnetje. Zondagmiddag doen we een uurtje over het stukje van de Kaag naar de Haven van Leiden. De volgende dag bezoek ik John zijn atelier. Leuk om hem hier aan het werk te zien en te praten over het fotografenvak. Hij maakt een paar portretten van me omdat hij dat leuk voor Ria vindt. John werkt prachtig en subtiel met licht. Leuke kennismaking met deze buurjongen die we via Facebook weer opnieuw hebben ontdekt.

En natuurlijk leuk om Leiden weer opnieuw te ontdekken. Ik maak een tekening van het havenkantoor en avond-foto’s van de stad. De voorlaatste avond in Leiden nodigen we Frank en Ineke uit, die vlak bij langs de Zoeterwoudsesingel wonen. Ook met hen hebben we, onder het genot van een drankje, heel wat bij te praten.

Woensdag stappen Gerard en Aniet op. Gerard kookt voor ons ’s avonds asperges met ham en eieren en natuurlijk nieuwe aardappeltjes met boterjus. Ouderwets lekker. We varen donderdag via de Vliet naar Leidschendam. En ontdekken opnieuw het toch redelijk groen gebleven landschap langs de Vliet. Ook al varen we door hartje randstad. In Leidschendam verdicht de bebouwing zich en worden we in de historische sluis, door uiterst vriendelijke sluismeesters geschut. We leggen iets verderop aan omdat we vinden dat we voor vandaag genoeg gedaan hebben. Ria kookt een heerlijke maaltijd van de site Cheflix die recepten van chefkoks prijs geeft.

Nog steeds Haarlem

Zondag 2 mei,

Gravestenenbrug, de Waag en het Teylers museum

Gerard heeft mij maandag 26 april opgehaald om in zijn prachtige klassieke Healey een rondje door de bollen te maken. Leuk om in de bollenstreek alle oude vertrouwde plekjes weer tegen te komen. De tulpen stonden prachtig in bloei. Het was op de maandag voor koningsdag al erg druk op de kleine binnenweggetjes door het kleurijke bollenland.

Met Koningsdag was het hier een gekkenhuis. De kades van het Spaarne stonden en zaten vol met oranje mensen en in het Spaarne is het nog niet zo druk geweest met kleine bootjes die af en aan spelevaren. Het was heel gezellig en gemoedelijk. Ik heb alles, natuurlijk van een afstand, rustig bekeken. Heel begrijpelijk met dit mooie weer en na twee zomers van beperkingen. Maar ja, het kan eigenlijk nog niet. De IC’s liggen nog vol. Later hoorden we via het nieuws dat de burgemeester de drankuitgifte, zowel in cafe’s als in de supermarkten heeft stop gezet om een eind aan het spektakel te maken. Gisteren hebben we voorzichtig en verantwoord ons eerste bezoekje aan een terras gebracht. Verstandig om de terrassen te openen. Heerlijk om zo, onderuitgezakt in een bank, van het zonnertje en een wit wijntje te genieten dat voor je wordt ingeschonken. Het is lang geleden dat we daarvan konden genieten.

Verder heb ik heerlijk de stad afgeschuimd naar mooie plekjes. Een favoriet is de hoek Gedempte Oude Gracht en de Botermarkt waar het warenhuis van de voormalige, door Jan Kuijt in 1927 ontworpen V&D staat. Jammer dat dit prachtige warenhuis over de kop is en lege plekken in veel steden van Nederland heeft achtergelaten. Nu zit hier de Hema op de begane grond. Heel wat anders dan de grandeur van het voormalige warenhuis met 6 verdiepingen dat vooral in de naoorlogse decennia haar bloeiperiode kende.

Gebouw van de voormalige V&D op de hoek van de Botermarkt en de Gedempte Oude Gracht.