Emmer Compascuum

Maandag 9 april. Omdat de Kerkbrug bij Klazienaveen gestremd is gaan we, na een weekend in Zwartsluis te hebben gelegen, pas maandag verder. Op ons dooie akkertje varen we via het Meppelerdiep naar het centrum van Meppel. Als we dinsdag op weg zijn vraag ik Ria toch maar eens even te informeren naar de stremming en blijkt die na een stuk of vijf telefoontjes vandaag te zijn opgeheven. Een week eerder dan verwacht. Dus kunnen we lekker door. Na, in de ochtend, de wat ongezellige Hoogeveense vaart te hebben gedaan komen we in de middag op de prachtige historische Verlengde Hoogeveense vaart. Wel oppassen geblazen in de steeds smaller wordende bruggen en sluizen. Achter de Noordscheschutsluis staat Ton plotseling aan de kant enthousiast te zwaaien. Omdat we hier niet kunnen stoppen varen we een stukje verder, echter niet eerder dan dat we de camera aan Ton gegeven hebben. Hij legt ons uit alle standen op film en foto vast als we de vele bruggen passeren. We doen samen een kopje thee bij Geesbrug voordan Ton naar huis gaat. Wij meren iets verder vlak voor de Klenckerbrug voor de nacht af. Als het avondverkeer is stil gevallen zinkt de zon achter ons rood oranje in het kanaal en wordt het donker zoals dat alleen nog in Drente kan. Het laatste stukje van de eerste etappe naar Coevorden kunnen we op ons akkertje doen. En leggen donderdag aan midden in het centrum van de oude garnizoensstad. We blijven het weekend in Coevorden en eten gezellig bij Ton en Ine.

Dinsdag 17 april. We liggen vlak bij de Duitse grens. Morgen nog een klein stukje over de Stads-Compascumkanaal naar Rütenbrock en dan kunnen we over het Haren Rütenbrock-kanaal naar de Ems. Gisteren, vanuit Coevorden, werden de sluizen steeds smaller en de bruggen lager. Omdat de waterstand echter nog steeds iets lagen dan het zomerpeil stond, konden we goed onder de laagste brug van 3,65 meter door. Het nieuwe Oranjekanaal met de prachtig rood gemetselde Koppelsluis en nagelnieuwe donkergroene ophaalbruggen ging prima. De krakkemikkige Veenparksluis uit 1890 spande, wat leeftijd, krapte betreft de kroon. De sluis wordt waarschijnlijk door een paar fanaten, uit historisch oogpunt in deze staat van ongemak gehandhaafd. Alhoewel dit door Drenthe de enige weg naar Duitsland is. De sluis was niet breder dan 4,80 meter en wordt deur voor deur met de hand geopend en weer dicht gedraaid. Omdat de wrijfhouten te hoog hangen en ik niet voorzichtig genoeg ben, varen we een kras, net boven de waterlijn aan stuurboord. Er is dan ook weinig ruimte met een schip van 4,60 meter breed. Vandaag maar provisorisch repareren. Een ding is zeker, je leert steeds beter sturen en langzamer manoeuvreren. We zijn nog steeds aan het afkicken: traag, trager, traagst. Als vrienden bellen denken ze dat we al in Duitsland zijn. Wij weten wel beter.

DSC_2146

 

Murphy

“Anything that can go wrong, will go wrong”

We denken op weg naar Amersfoort alleen nog de koeling te hoeven opstarten. Maar dat loopt anders. Zowel Ria als ik moet een pijnlijke wortel kanaal behandeling ondergaan voordat we de Duitse kanalen mogen bevaren. Bovendien wil plotsklaps de generator niet starten. Terwijl hij het een paar dagen geleden nog deed! Na reparatie door de plaatselijke monteur Sjaak start ook de motor niet. De elektronische startknop weigert. Sjaak bleek tijdens de reparatie van de generator de hoofdschakelaar van de motor te hebben omgezet. De Werf-baas Jan gaf de tip. Kun je lang naar zoeken! Alleen nog even wat water tappen…..

Makkelijk want de slang hangt direct naast de boot. Die luxe hadden we in Hoorn niet. Ria, die in de voorpunt lag bij te komen van de wortelkanaal-behandelijk dacht: als Aad de slang nu maar in de goede opening doet. Maar zegt niets om niet vervelend te willen doen. Ik hang de slang er in en hoor geen water lopen terwijl dat normaal gesproken wel zo is…… Zal wel komen omdat de straal hier in Amersfoort zwakker is…… Ria roept vanuit de voorpunt: ik hoor niets. Ik mopper wat en kijk of er wel water uit de kraan komt…… Dat is het geval. Rommel zo’n 5 minuten hier en daar en kijk gewoontegetrouw of de watermeter al vooruit gaat. Die beweegt niet? Vreemd! Toch maar even kijken wat er aan de hand is…… Ik verstijf: de waterslang hangt in de dieseltank! Vloek binnensmonds maar laat door diepe schaamte niets aan Ria merken…….

Dan zit er waarschijnlijk al 5 minuten water in de tank met 1.600 liter diesel. Ik bel de werf-baas Jan vanuit de kuip. Na een stilte aan de andere kant van de lijn vertelt hij dat hij het wel eerder bij de hand heeft gehad en beveelt me aan om het water onder uit de tank te tappen, water is immers zwaarder dan diesel. Tijdens het aftappen moeten we de boot flink schudden om het laatste water er uit te krijgen. Ik durf echter, na mijn stomme actie, niks meer te doen. Ria komt op het idee Marisja en Thijs te vragen. Marisja sleutelde namelijk al als klein meisje aan brommers en motoren. Ze komen na het avondeten direct in actie!

Maris neemt de leiding. Ze sluit alle aansluitingen vanuit de tank. Thijs verdwijnt in de motorruimte en opent de onderste opening waaruit wel 20 minuten water in een riviertje naar de bilgen stroomt……tot er, na een tijdje, wat schuimende diesel vermengd met water uit komt. Een geluk bij alle ongelukken is dat we naast de bilgen-afzuiginslalatie van de gemeente Amersfoort liggen, zodat we die direct kunnen legen. Met behulp van drie toevallig aanwezige vrienden Michel, Jan en Inez als ballast, houden we de boot eerst aan de ene kant scheef en vervolgens aan de andere kant. Thijs geeft instructies. Anderhalf uur en twintig koppen koffie later is de klus geklaard.

De volgende ochtend komt onze monteur Nikos met zijn vader uit Hoorn om de diesel-filters van de motor, de kachel en de generator te controleren. Hij haalt hier en daar nog een klein beetje water uit en start de motor. Hij drukt me op het hart regelmatig de scheidingsfilters op water te controleren. Marisja komt met iets lekkers bij de koffie en twee pakken cafeïnevrije koffie voor onderweg.

We liggen inmiddels na twee dagen en 115 km varen in Zwartsluis. Ik heb het motorfilter regelmatig gecontroleerd en heb een klein beetje water afgetapt. Thijs en Marisja hebben goed werk geleverd. Het is plotseling zomer geworden waardoor alle perikelen langzaam naar de achtergrond verdwijnen. Onze reis kan nu toch echt beginnen. Sterker nog, hij is al begonnen. We knijpen elkaar regelmatig om het te beseffen…..

Amersfoort

We liggen nog wat langer in Amersfoort. Zijn weer een beetje thuis. Weten alles te vinden. Weer een zaterdags rondje via de bekende bakker en de bekende Super gedaan. Dat is leuk. We zien dingen die in de stad zijn veranderd. Al na een winter afwezigheid. Hier in de haven vertrekken de overwinteraars langzamerhand. Komt er plek voor de tourvaarders. We blijven nog wat langer omdat het leuk is, maar vooral om alle tandarts-bezoekjes te kunnen afronden. Minder leuk.

Tiberius Amersfoort

Routekaart

Dag Allemaal

Hier onze routekaart voor komend vaarseizoen: “Een rondje Zweden”.
Eind maart, de week voor Pasen, beginnen we ons vaarseizoen met een weekje Amersfoort. Om er in te komen en een en ander te regelen.
Daarna varen we in april en mei naar Stockholm waar we krap twee maanden in de prachtige Stockholmse scheren willen rondzwerven. Eind juli gaan we door het Götakanaal naar de westkust van Zweden, waar we de maand augustus blijven. 
In september en oktober willen we via Denemarken en de Duitse kanalen weer terug naar Nederland.
 
Zo weten jullie in ieder geval waar we komend jaar uit hangen of verwaaid liggen.
We zullen doorgaans goed bereikbaar zijn, maar hangt natuurlijk wel af van de plek waar we liggen. Dus als mail niet lukt probeer dan de telefoon.
 
Jullie kunnen ons volgen op:  Tiberius.blog
 
Lieve groet,
Ria en Aad
 Routekaart Ria en Aad 2018

Op Weg

Dit is de samenvatting van het bericht.

We zijn nu 4 dagen onderweg en liggen voor ’n weekje in Amersfoort. Hier nog even naar de tandarts, de kapper en de apotheek voordat we de grote sprong wagen. Donderdag is Tiberius in Enkhuizen op de kant geweest om het onderwaterschip helemaal klaar te maken. De week er voor zijn er in Hoorn nog 4 zonnepanelen geplaatst, om nog meer onafhankelijk te zijn.
Via het pittoreske Marken en het Nautisch Kwartier in Huizen zijn we hier naartoe gevaren. Er lag nog wat ijs van de naweeën van de winter op de keien. Er hing een waterige damp boven het Markermeer met haast niemand op het water. Alleen de bekende scheepvaartroute voor de beroepsvaart van het IJ naar Lelystad was druk. In Huizen, waar we pal naast de oude kalkovens lagen, was het plotseling lente! Voor het eerst heerlijk genoten in de kuip. Uit het windje en in de zon.