Stahlbrode

Omdat het op de Greifswalder Bodden met 10 tot 15 knopen nog al knobbelig is en het bovendien een heel eind omvaren is naar Greifswald, varen we door naar Stahlbrode. Aan het begin van de Sund tussen Rügen en het vasteland. Het is gek. Als je over groter water vaart ben je je vorige bestemming helemaal kwijt. Gisteren lagen we nog in Wolgast en de dag er voor met de Nine-Marit van Nienke en Rob in Ueckermünde. Nu lijkt dat al weer een eeuwigheid geleden. Water schept blijkbaar niet alleen afstand, geografisch gezien, maar ook in tijd. Ik koop vis bij het stalletje aan de haven en Ria maakt een risotto met gerookte makreel. Wel een beetje machtig vindt Ria.

Tegen 22 uur maak ik foto’s van de verstild ondergaande zon. De lucht kleurt rood en blauw.
De vis wordt hier aan de haven van Stahlbrode zelf gerookt. Als de man de vis uit de oven haalt slaan de dikke rookwolken op zijn ogen. Geen lekker klusje. Wel prachtig om te zien, de goudgele vis tegen de achterwand van de vette, zwarte oven.